1 listopada wspominamy tych, których już nie ma z nami. Niestety, w trakcie ostatnich dwunastu miesięcy pożegnaliśmy kolejnych członków wielkiej niebiesko-białej rodziny Kolejorza, którzy zostawili swój ślad w historii Lecha Poznań.
Urodził się 14 grudnia 1939 roku. Do Kolejorza trafił jako 14-latek. Na treningi nie miał daleko, bo mieszkał niemal naprzeciwko historycznego stadionu na Dębcu. W ostatnim czasie był najstarszym wychowankiem kolejowego klubu. W Niebiesko-Białych barwach występował do 1969 roku, z krótką dwuletnią przerwą na Flotę Gdynia. Był napastnikiem, w seniorskiej drużynie spędził osiem sezonów, w tym dwa w Ekstraklasie. Karierę kończył w Polonii Poznań. Później był trenerem.
Z jego nazwiskiem związane są pierwsze wielkie sukcesy Lecha z początku lat 80., bo był asystentem trenera Wojciecha Łazarka. W końcówce sezonu 1984/1985 i przez cały 1985/1986, a także jesienią 1986 samodzielnie prowadził Kolejorza, który w okresie przebudowy dwukrotnie zajmował wysokie czwarte miejsce. Zawsze bardzo serdecznie wypowiadał się na temat Lecha Poznań.
Przez całą swoją karierę związany był z wielkopolską piłką. Środkowy obrońca był wychowankiem Warty Poznań, z którą miał okazję grać na poziomie pierwszej ligi. Defensor w 2019 roku po latach spędzonych w zielonych barwach przeniósł się na półtora sezonu do Elany Toruń. Onsorge następnie wrócił do Wielkopolski, a dokładniej do Polonii Środa Wielkopolska. Ostatnim przystankiem w jego karierze była druga drużyna Lecha Poznań. Stoper miał okazję wystąpić dla Kolejorza osiem razy.
Po wykryciu glejaka mózgu Wojciech Onsorge pozostał przy futbolu oraz w strukturach Lecha. Poznaniak pracował w Kolejorzu jako skaut w latach 2021-2026 oraz prowadził własną szkółkę piłkarską dla młodych adeptów w Luboniu oraz Puszczykowie.
SL Benfica
Lech Poznań
Lech Poznań
Zagłębie Lubin
Zapisz się do newslettera