Rywale pod lupą: Kuopion Palloseura

Miika Nuutinen

Młody, bo urodzony w 1991 roku szkoleniowiec objął KuPS wraz z początkiem stycznia. Szansa pracy w szeregach obecnego mistrza Finlandii została przyjęta w tym kraju z pewnym zdziwieniem, głównie z racji na brak dużego doświadczenia z najwyższego szczebla rozgrywkowego. Na nim Nuutinen prowadził co prawda najbardziej utytułowany klub w swojej ojczyźnie, HJK Helsinki, a nawet zdobył z nim krajowy puchar po wygranym finale z… KuPS w ubiegłym wrześniu. Licznik jego meczów na ławce stołecznej ekipy zatrzymał się na 36, a szefowie czwartkowego rywala Kolejorza uznali, że powierzą mu sfery swojej drużyny ze względu na jego nowoczesne podejście do piłki oraz zgodność z klubową filozofią. Dwumecz z Niebiesko-Białymi będzie stanowił pierwszy prawdziwy test dla tego trenera w nowym miejscu pracy, ponieważ do tej pory poprowadził on swój zespół w trzech oficjalnych spotkaniach w ramach Pucharu Ligi Fińskiej. Sięgnął w nim po jedno zwycięstwo oraz zanotował dwie porażki.

Petteri Pennanen

Wychowanek drużyny z Kuopio znajduje się już prawdopodobnie na końcu bardzo ciekawej kariery. Ze swojego macierzystego klubu wyjechał w wieku zaledwie dziewiętnastu lat z zamiarem podboju holenderskich boisk w barwach FC Twente, ale po dwóch sezonach wrócił do kraju, by reprezentować barwy Turun Palloseura. W nim wypłynął już na szerokie wody na najwyższym fińskim szczeblu, a następnie wrócił do KuPS. W roku 2017 środkowy pomocnik zawitał z kolei nad Wisłę, gdzie przez dziesięć miesięcy pozostawał piłkarzem Miedzi Legnica. Kolejny rozdział przypadł ponownie na ekipę Żółto-Czarnych, natomiast w następnych latach przeprowadzał się do Indonezji, Stanów Zjednoczonych i Indii. Od lutego 2024 roku ponownie założył koszulkę KuPS i pozostaje jednym z jego obecnie najbardziej utytułowanych graczy. W swoim CV ma bowiem trzy mistrzostwa Finlandii, dwa krajowe puchary oraz Puchar Ligi Fińskiej. Do największych zalet kapitana czwartkowych gospodarzy zalicza się umiejętność czytania gry, kontroli tempa boiskowych wydarzeń oraz spokój przy piłce.

Clinton Antwi

Lewonożny boczny obrońca wywodzi się z Ghany, w której w młodym wieku rozwijał swoje umiejętności w słynnej akademii piłkarskiej Right to Dream. Przecierał tym samym szlaki chociażby napastnikowi Kolejorza, Yannickowi Agnero i podobnie jak młodszy od niego o cztery lata piłkarz zasilił szeregi duńskiego FC Nordsjælland. Różnica wiekowa sprawiła, że kiedy Lechita został włączony do tamtejszej pierwszej drużyny, Antwi przenosił się do KuPS, w którym występuje z powodzeniem aż do dziś. Po dwa razy cieszył się w nim z wygrania tytułu i pucharu Finlandii, stając się dla swojej drużyny niezwykle pewnym punktem. Jego dynamika, siła, skuteczność w pojedynkach oraz ofensywne usposobienie (8 goli i 17 asyst w 140 meczach) sprawiają, że mierzący 170 centymetrów defensor potrafi być zagrożeniem dla każdego przeciwnika. W fazie ligowej Ligi Konferencji trafił przeciwko Slovanowi, a w wyjazdowej konfrontacji z Crystal Palace zanotował ostatnie podanie przy bramce, która finalnie dała jego zespołowi awans do fazy play-off. Będzie wielkim nieobecnym pierwszego meczu z Kolejorzem, bo w Anglii zobaczył czerwoną kartkę, która wyklucza go z udziału w pierwszej odsłonie konfrontacji z Niebiesko-Białymi.

Otto Ruoppi

Reprezentant fińskiej młodzieżówki uzbierał w kadrze do lat 21 pięć występów oraz trzy trafienia, a dzięki swoim poczynaniom z ostatnich miesięcy urósł do miana jednego z najbardziej perspektywicznych fińskich piłkarzy. Ubiegłą kampanię zakończył z indywidualnym dorobkiem dziesięciu goli i jedenastu asyst, co sprawiło, że trafił do notesów skautów wielu zagranicznych klubów. Jeden z nich, 1. FSV Mainz, był na tyle przekonany do możliwości ofensywnego pomocnika, że zdecydował się wykupić 20-latka, który został wybrany najlepszym młodym zawodnikiem sezonu w Veikkausliiga. Dzięki swojej szybkości i odwadze oraz dobrej grze między liniami został jednym z architektów ostatniego mistrzostwa KuPS. To także piłkarz niezwykle efektywny nawet na tle całej drużyny, ponieważ żaden z jego kolegów nie mógł pochwalić się w tym czasie większą liczbą punktów w klasyfikacji kanadyjskiej.

Joslyn Luyeye-Lutumba

A w niej w czołówce i to ścisłej znajdował się także urodzony w Helsinkach skrzydłowy kongijskiego pochodzenia. To przebojowy zawodnik, którego kreatywność i dobre przygotowanie motoryczne każe upatrywać w nim jednego z najbardziej niebezpiecznych piłkarzy w talii trenera Nuutinena. W mistrzowskiej kampanii stać go było nawet na występy wybitne, jak chociażby w prestiżowym starciu z HJK, kiedy to 23-latek zanotował hat-tricka. Nie ma więc problemów z przełożeniem swojej odwagi na konkrety w ofensywie, a dodatkowo jest w stanie mocno absorbować uwagę defensywy rywala i kreować przestrzeń dla swoich partnerów z drużyny. Pełni ważną rolę nie tylko w ataku pozycyjnym, ale także w fazach przejściowych i podopieczni szkoleniowca Frederiksena będą musieli mieć na niego szczególne baczenie.