"Opaska kapitańska dawała mi poczucie dumy"

We wtorek minął tydzień od chwili, gdy Bułgar został oficjalnie zaprezentowany jako piłkarz Niebiesko-Białych. W tym okresie 21-latek zdążył nie tylko poznać wszystkich swoich kolegów z zespołu i wyjechać z nimi na zagraniczne zgrupowanie do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, ale także przede wszystkim odbyć ze swoją nową drużyną kilka jednostek treningowych. Przygotowania do rundy wiosennej trwają już bowiem pełną parą, więc Andreev miał okazję poznać specyfikę pracy z bramkarzami w czwartym kraju w swojej karierze. Wcześniej bowiem reprezentował barwy rodzimego Lewskiego Sofia, wspomnianego Feyenoordu oraz hiszpańskiego Racingu Santader, do którego wypożyczony był minionej jesieni.

- Każdy kraj ma swoją specyfikę, jeśli mówimy o zajęciach poświęconych bramkarzom. W Hiszpanii przykładowo powtarzasz cały czas te same treningi i ćwiczysz osobno od drużyny, w Holandii z kolei mają powiedziałbym nowoczesne podejście, mocno angażuje się nas w treningi z zespołem, jest dużo małych i dużych gier, rywalizacja trwa cały czas. To zawsze intensywne zajęcia, ale sprawiają mnóstwo frajdy. Podobnie jest w Lechu, bardzo tęskniłem za takim sposobem podejścia do zawodników na mojej pozycji - charakteryzuje swoją codzienną pracę golkiper.

Jako postać z najkrótszym stażem w całej drużynie młodzieżowy reprezentant Bułgarki wciąż przechodzi okres aklimatyzacji, ale jak sam ocenia, wszystko przebiega niezwykle płynnie. Tym bardziej, że z nowymi partnerami z zespołu spędza na obozie przygotowawczym praktycznie całą dobę, więc zawiązanie relacji staje się jeszcze bardziej naturalne. - Dużo się ostatnio dzieje, ale na ten moment podoba mi się dosłownie wszystko. Na początku sporo pomagał mi Bartek Mrozek, teraz blisko trzymam się też ze Szwedami, Patrikiem i Alexem. To sprawia, że łatwiej jest zaadaptować się do wszystkiego – opowiada Andreev.

Mimo młodego wieku ma on na swoim koncie blisko sto występów w seniorskiej piłce na najwyższym krajowym poziomie. W Lewskim, którego jest wychowankiem zdobywał puchar Bułgarii, a mając niespełna osiemnaście lat pełnił w nim funkcję kapitana. Miało to miejsce chociażby w meczach decydujących o wygraniu wspomnianego trofeum, co stanowiło dla samego zainteresowanego szczególne wyróżnienie.

- Lewski przeżywał w tamtym okresie niemałe problemy, ale jeden z najlepszych trenerów w jego historii zaczął wtedy pracę i zapowiedział, że to bramkarze będą u niego kapitanami. Wydaje mi się, że było to spowodowane dużym doświadczeniem Nikolaya Mihaylova, który w przeszłości wygrywał między innymi mistrzostwo Holandii. Trener trzymał się tej zasady jednak także i wtedy, kiedy to ja zacząłem bronić. To było kapitalne i nie będę kłamał, czułem się strasznie dumny. Nie tylko jestem wychowankiem tego klubu, ja od dziecka kibicowałem mu z trybun. Ta rola też w żaden sposób mnie nie paraliżowała, wręcz przeciwnie, lubię presję i w trakcie meczów nie przeszkadza mi ona wcale - dzieli się swoimi wrażeniami z tego wyjątkowego dla siebie rozdziału w karierze golkiper.