Lech Poznań

Kontakt

sts

Od 1922 do dziś

Rodowód Lecha sięga dziejów organizacji, która nie była bezpośrednio związana ze sportem: Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. W końcu w 1920 roku młodzi postanowili wystąpić z mało aktywnej organizacji i utworzyć własną drużynę futbolową. Zarejestrowanie klubu przypadło prawdopodobnie na niedzielę 19 marca 1922 roku. Z tą datą wiążą się zatem oficjalne narodziny Lecha.

Już 4 sierpnia 1922 roku zmieniono nazwę na Towarzystwo Sportowe Liga Dębiec, a we wrześniu udało się wydzierżawić teren na boisko przy ul. Grzybowej. 17 września 1922 roku rozegrano pierwsze spotkanie, zakończone remisem 1:1. Rywalem była Sparta Poznań. Oczywiście zespół musiał rozpocząć rozgrywki od najniższej klasy rozgrywkowej w tamtym okresie była to C-klasa.

1928 -1945

Po czterech latach w 1928 roku udało się zdobyć awans o szczebel wyżej do B-klasy. Na promocję do grona najlepszych drużyn okręgu przyszło jeszcze poczekać do 1932 roku, kiedy to zrządzenie regulaminu pozwoliło Lidze znaleźć się w A-klasie, z której można było uzyskać prawo startu w eliminacjach do I ligi państwowej. Przed wojną dębieckim piłkarzom to się nie udało, jednak nastąpił kolejny ważny moment w dziejach klubu. Jesienią 1933 roku powołano do życia Klub Sportowy Kolejowego Przysposobienia Wojskowego Poznań, w skrócie KPW. W 1945 roku, tuż po zakończeniu wojny, działacze zaczęli szukać możliwości wznowienia życia sportowego w mieście. Pierwszym reaktywowanym klubem w mieście był Lech!

1945 - 1976

W 1947 roku Polski Związek Piłki Nożnej podjął decyzję o utworzeniu ekstraklasy. Eliminacje trwały przez cały rok. KKS trafił do bardzo silnej grupy, w której zajął 4. miejsce, a awans do ligi uzyskiwały tylko trzy. Poznaniacy złożyli jednak protest, a PZPN na specjalnym posiedzeniu postanowił powiększyć ligę do 14 zespołów, wraz z KKS i Widzewem Łódź. Te zespoły spotkały się zresztą w pierwszym meczu sezonu. Było to oczywiście pierwsze historyczne spotkanie KKS w I lidze. Łodzianie wygrali 4:3.W ekstraklasie zespół grał do 1957 roku. W tamtym okresie o sile zespołu decydował przede wszystkim Teodor Anioła, zawodnik, który zdobył dla Lecha najwięcej bramek w historii 141. Był także trzykrotnym "królem strzelców" polskiej ligi (1949-51). Przez półtora roku tworzył słynny tercet ABC, wraz z Edmundem Białasem i Henrykiem Czapczykiem. Tak utworzony atak był postrachem dla wszystkich zespołów w kraju. W tamtym okresie dwa razy udało się zająć w lidze 3. miejsce.

Rok 1957 jest ważny jeszcze z jednego powodu wówczas klub otrzymał nazwę Lech, kilka miesięcy później przemianowaną na KKS Lech. Jeszcze w 1960 roku udało się powrócić Lechowi do I ligi, jednak w 1963 roku zespół został zdegradowany aż na dziewięć lat. Nie obyło się także bez spadku do III ligi, zwanej wówczas Ligą Międzywojewódzką. Najbardziej spektakularny sukces odniósł trener Jerzy Kopa, którzy przeniósł się z Szombierek Bytom. Objął zespól w 1976 r., gdy ten był na ostatnim miejscu w tabeli. Zabrał piłkarzy na zgrupowanie w Błażejewku, stąd wydarzenia z tamtego sezonu nazywane są "Cudem w Błażejewku". Tylko cud bowiem sprawił, że Lech utrzymał się w lidze, a rok później wywalczył awans do europejskich pucharów, zajmując 3. miejsce!

1976-1990

Debiut na europejskiej arenie nastąpił 13 września 1978 roku przeciwnikiem był niemiecki MSV Duisburg. Była to surowa lekcja futbolu Lech przegrał 0:5 i 2:5.Kolejne sukcesy wiążą się już z nazwiskiem Wojciecha Łazarka, który objął zespół w 1980 roku. W tym samym roku drużyna była w finale Pucharu Polski (przegrała w Częstochowie Legią 0:5). Dwa lata później udało się to trofeum wywalczyć po wygranej we Wrocławiu nad Pogonią 1:0. 1983 i 84 rok, to niepodzielne rządy "Kolejorza" w kraju. Dwa mistrzostwa Polski i kolejny puchar, występy na europejskich boiskach z takim zespołami, jak: Aberdeen, Athletic Bilbao czy FC Liverpool. W 1988 roku Lech zdobył kolejny puchar tym razem udało się pokonać w finale w Łodzi Legię po serii rzutów karnych. W tym samym roku odbył się także najbardziej emocjonujący pojedynek Lecha w historii jego występów w pucharach. W drugiej rundzie poznaniacy trafili na słynną hiszpańską Barcelonę, prowadzoną przez Holendra Johana Cruyffa, a w ataku z Anglikiem Gary Linekerem. W obu meczach był remis 1:1, a zatem o wszystkim decydowały rzuty karne. Lech miał ogromną szansę na wygraną, ale jej nie wykorzystał.

Lata 90-te

W 1990, 92 i 93 r. poznaniacy sięgali po mistrzostwo kraju. Najlepsze spotkanie poprzedniej dekady "Kolejorz" rozegrał właśnie jesienią 1990 roku. Pokonał wówczas na stadionie przy ul. Bułgarskiej francuski Olympique Marsylia 3:2. W rewanżu było już gorzej większość zawodników narzekała we Francji na zatrucie pokarmowe, a Francuzi rozgromili poznaniaków 6:1. Od 1993 roku każdy kolejny sezon był już gorszy od poprzedniego. Klub borykał się z olbrzymimi kłopotami finansowymi musiał sprzedawać kolejnych zawodników, by przetrwać. W końcu czara goryczy się przelała w 2000 roku Lech po 28 latach opuścił szeregi ekstraklasy. Pierwszy sezon w II lidze był katastrofalny. Niewiele brakowały by drużyna znalazła się na samym dnie, czyli w III lidze. Ogromnym wysiłkiem udało się jednak uratować przed degradacją, a w kolejnym sezonie bez problemów wywalczyć awans do ekstraklasy.W pierwszym roku po powrocie do pierwszej ligi poznaniacy walczyli przede wszystkim o bezpieczne miejsce w tabeli. Kolejny sezon rozpoczął się dla Kolejorza fatalnie. Po 5 kolejkach trenerem zespołu został niespodziewanie Czesław Michniewicz. Wybór tego młodego szkoleniowca okazał się strzałem w dziesiątkę, bo lechici zakończyli rozgrywki na 6 miejscu, ale przede wszystkim zdobylil Puchar Polski, w meczach finałowych pokonując odwiecznego rywala, Legię Warszawa. Kilkanaście dni później kibice w Poznaniu cieszyli się również ze zdobycia Superpucharu. Kolejne dwa sezony nie przyniosły już takich sukcesów, ale ligę Lech za każdym razem kończył w górnej części tabeli.

Nowe oblicze Lecha

Po sezonie 2005/06 doszło do przekształceń własnościowych klubu. Zainwestować w wizytówkę Wielkopolskiej piłki zdecydował się Holding Amica Wronki S.A, a pełna nazwa zespołu od tej pory brzmi KKS Lech Poznań S.A. Mająca mistrzowskie aspiracje drużyna, pod wodzą nowego trenera, Franciszka Smudy, w sezonie 2006/07 zajęła szóste miejsce w tabeli Ekstraklasy. Wszyscy w Poznaniu zdawali sobie jednak sprawę z tego, że sukcesy są tylko kwestią czasu na zbudowanie zgranego kolektywu. Kolejny ważny moment w historii klubu to niezapomniany dwumecz z Austrią Wiedeń o wejście do fazy grupowej Pucharu UEFA 2008/09. Kolejorz ostatecznie wywalczył awans po dramatycznym rewanżu na Bułgarskiej dzięki celnemu uderzeniu Rafała Murawskiego w ostatniej minucie dogrywki. Było to z pewnością jedno z najbardziej emocjonujących spotkań w całej historii Lecha Poznań. Lechici równie dobrze poradzili sobie w fazie grupowej. Wyprzedzili w niej Nancy oraz Feyenoord Rotterdam i przeszli do III rundy rozgrywek. Tam po wyrównanym boju lepsze okazało się włoskie Udinese.

Choć Lechowi nie udało się zdobyć tytułu mistrzowskiego w sezonie 2008/09, to sięgnął on już po swoje pierwsze trofeum od 2004 roku. Po meczu finałowym w Chorzowie z Ruchem lechici wywalczyli Puchar Polski, pokonując swoich rywali 1:0 po trafieniu Sławomira Peszko. Na kolejne trofeum Kolejorz musiał czekać zaledwie dwa miesiące. Wtedy to pokonał on w meczu o Superpuchar Polski krakowską Wisłę, skuteczniej wykonując serię rzutów karnych (1:1, k. 4:3). Pierwsze miesiące sezonu 2009/10, już pod wodzą nowego trenera, Jacka Zielińskiego, nie napawały poznańskich fanów większym optymizmem - drużyna odpadła z Ligi Europy z Club Brugge, a także straciła szansę na obronę Pucharu Polski, okazując się gorszym od dużo niżej notowanej Stali Stalowa Wola. Runda rewanżowa należała jednak właśnie do Kolejorza, który dzięki efektownej i skutecznej pogoni za Wisłą Kraków ostatecznie wyprzedził w tabeli swoich rywali, zdobywając upragnione Mistrzostwo Polski. Był to pierwszy tytuł Lecha od 1993 roku. Warto też dodać, że królem strzelców ligi został w tym sezonie także gracz Kolejorza, Robert Lewandowski.

Apetyty kibiców rosły wraz z kolejnymi sukcesami. W sezonie 2010/11 celem było wejście do fazy grupowej Ligi Mistrzów. Sztuka ta niestety nie udała się lechitom, ponieważ przegrali w III rundzie eliminacji ze Spartą Praga. Dało im to jednak możliwość gry w Lidze Europy, a to okazało się kolejną wspaniałą przygodą Lecha w europejskich pucharach. Po wyeliminowaniu ukraińskiego Dnipro i dostaniu się do fazy grupowej, Kolejorz trafił do grupy śmierci", razem ze słynnym Juventusem, naszpikowanym gwiazdami Manchesterem City oraz mistrzem Austrii, FC Salzburg. Lechici byli sensacją tych rozgrywek, niespodziewanie awansując do 1/16 finału m.in. dzięki wygranej u siebie z Manchesterem City, dwóm remisom z Juventusem i dwukrotnemu pokonaniu Austriaków. Ze względu jednak na rozczarowujące wyniki w Ekstraklasie w trakcie sezonu został zwolniony dotychczasowy trener Lecha, Jacek Zieliński. Tuż przed meczem w Poznaniu z Manchesterem City jego miejsce zajął Hiszpan, Jose Mari Bakero. Na wiosnę Lechici zakończyli swoją piękną przygodę z Ligą Europy, odpadając w 1/16 finału rozgrywek ze Sportingiem Bragą, późniejszym finalistą rozgrywek. W lidze Kolejorz nie zachwycał - piąte miejsce na koniec sezonu było wynikiem poniżej oczekiwań kibiców. Szansą na występ w europejskich pucharach był finał Pucharu Polski z Legią Warszawa. Niestety, niebiesko-biali po remisie 1:1 ulegli odwiecznemu rywalowi w konkursie rzutów karnych.

Sezon 2011/2012 dla piłkarzy Lecha zaczął się wyśmienicie. Podopieczni Jose Mari Bakero szybko usadowili się na pozycji lidera i wydawało się, że drużyna wraca na należne jej miejsce. Z czasem przyszła jednak fatalna seria bez zdobycia gola, która spowodowała, że poznaniacy systematycznie spadali w ligowej tabeli. Mimo to udało się hiszpańskiemu trenerowi przetrwać zimę. Jednak po dwóch porażkach w pierwszych wiosennych meczach czara goryczy się przebrała i 27 lutego 2012 roku trenerem został Mariusz Rumak, dotychczasowy asystent Bakero, a wcześniej szkoleniowiec grup młodzieżowych Lecha. Od nowego trenera nie oczekiwano cudów, tymczasem okazało się, że po serii zwycięstw drużyna dołączyła do ligowej czołówki i do ostatniej kolejki walczyła o Mistrzostwo Polski, ostatecznie kończąc rozgrywki na czwartym miejscu, które dało jej przepustkę do Europy. Królem strzelców T-Mobile Ekstraklasy z 22 golami na koncie został Artiom Rudnev, który po zakończonych rozgrywkach odszedł do HSV Hamburg.

Nowy sezon zaczął się dla Lecha już na początku lipca od kwalifikacji do Ligi Europy. Po przebrnięciu przez egzotyczne przeszkody z Kazachstanu i Azerbejdżanu zespół nie sprostał szwedzkiemu AIK Solna. Kilka dni później odpadł z Pucharu Polski, ulegając Olimpii Grudziądz. To sprawiło, że już w połowie sierpnia Kolejorz musiał się skupić tylko na lidze. Pomimo tego że drużyna ustanowiła klubowy rekord w ilości punktów zdobywanych na wyjazdach, słabsza gra przy Bułgarskiej spowodowała, że tytuł nie powrócił do Poznania. Jednak sezon 2012/2013 uznać należy za historyczny, ponieważ Lech wywalczył pierwsze wicemistrzostwo Polski.

Zobacz także